Panorama route.

19 maart – Sabie

Wie in dit deel van Z Afrika komt bezoekt het Krugerpark en doet de Panorama route. Kruger hebben we al eens gedaan en wilde dieren hebben we in Chobe veel gezien.

De Panorama route hadden we ook al eens gereden maar dit was een onderdeel van een reisdag, nu is het ons reisdoel. Vanuit Sabie via Graskop is het een “pragtige” weg. Er zijn veel bezienswaardigheden die de moeite waard zijn om te stoppen. Vele watervallen, God’s Window, Bourke’s Luck Putholes en de Rondafels.

God’s Window geeft een fraai uitzicht vanaf een bergplateau over de lager gelegen vlakte. We hebben geluncht bij Putlock’s Boskombuis, zeer bekend in het buitenland en veel beschreven in reisgidsen als een must om aan te doen. Van de weg af moet je een zandpad volgen om vervolgens bij een primitief ogend “restaurant” aan te komen waar je traditioneel Afrikaans kunt eten. De locatie was spannender dan het eten. Uitkijkend over de rivier met rotsen op boomstammen gezeten. Afrikanen eten veel vlees,  voor vegetariërs was er in de Boskombuis niet echt iets bijzonders. Maar toch leuk om hier te zijn.

Niet veel verder liggen de Bourke’s Luck Putholes, alweer gaten maar niet in de weg maar door erosie uitgesleten in de rotsen van de river Blyde. Machtig om te zien wat miljoenen jaren lang het water doet met de rotsen en prachtige creaties heeft achter gelaten in het graniet.

Als indrukwekkende afsluiting bezochten we Blyde Canyon bij de drie Rondafels. Drie ronde rotsformaties die doen denken aan de traditionele Afrikaanse hutten, Rondawels genoemd. Vanaf een hoge rots kijk je in de Canyon en voor je zijn de Rondafels majestueus te zien. Voldaan reden we terug naar Sabie, in het donker. Dat is dan hard werken. Wat een prachtig dag!

 

Versigtig ry en spoedbeperk en meer onderweg.

18 maart – Sabie.

Rijdend in Zuid Afrika zie je opvallende dingen. Op kruispunten, op de rijbaan bij de stopstreep, kom je niet alleen verkopers tegen die allerlei oplaadsnoertjes en stuurwielhoezen verkopen maar ook andere zaken. Meerdere keren zag ik iemand staan, op de stopstreep,  met bord  voor zijn borst dat hij dringend werk zoekt. “Help mij aan werk, ik pak alles aan”. Toch aandoenlijk om te zien.

De muzikant met zijn saxofoon op het kruispunt tussen de rijbanen was wel een hoogtepunt, geweldig om te zien hoe die man daar zat.

In Sabie konden we terecht bij de “Inligting Aftrekplek” als we ons overnachtingsadres niet zouden kunnen vinden. Dit is niet wat je er bij bedenkt, het is de plaatselijke VVV.