Een boete voor te snel rijden, of toch niet,….ja toch wel.

14 maart – Nata (SA)

We zijn nu twee dagen onderweg naar het zuiden om morgen Botswana te verlaten en Zuid Afrika binnen te gaan. De wegen, nogmaals, kunnen in een oogwenk veranderen in een wegdek met “putholes” (enorme gaten in de weg). Mijn voorstel is om Botswana aan te laten sluiten bij de EU en hen subsidie te geven voor de infrastructuur. Als we landen als Bulgarije en Roemenië laten toetreden moet Botswana ook kunnen.

Gisteren werd ik door een agent, die uit het struikgewas te voorschijn kwam, gesommerd te stoppen. Met de speedcamera had hij  mij getrackt. 11 km. te hard. Hij liet dit zien in in de camera als bewijs. Op een tabel liet hij zien dat ik per te hard gereden kilometer ik 20 Pula moest betalen en daarboven op100 als boete, totaal 320 Pula. Ik liep nar de auto om mijn geld te pakken en de agent keek en zag Cécile, de directrice. Plotseling hoefde ik niet meer te betalen, kreeg een hand en wenste mij een goede reis. Nou ja zeg!

Bij de roadblocks wordt altijd naar je rijbewijs gevraagd en waar je naar toe gaat of overnacht. Vandaag pakte ik bij het aanrijden naar de controle alvast mijn rijbewijs en opende het raam. De agent keek naar binnen, zag de directrice en zei dat het niet nodig was. Ik vroeg hem, weet je het zeker.  Ja we konden doorrijden. Dat gaat goed, zij kijken naar de directrice en krijg geen boete en vrij doorrijden.

Mee naar het “bureau” voor het Procesverbaal.

Dat was toch wat te gemakkelijk gedacht. Vandaag weer te hard gereden en nu 23 km. Totaal 560 Pula, is 45 euro. Ik wees de agent nog op de Cécile in de auto maar dit had geen effect. Mee naar het “bureau”, een tafeltje in de schaduw en een pinautomaat. Moeten ze in Nederland ook doen dan is er vanzelf meer blauw op de straat.